In de tijd dat we op Aruba woonden hadden we bij ons huis een prachtige boom staan die vrijwel het hele jaar door prachtige bloemen had. De naam van de boom staat hier boven: FLAMBOYANT.

Toen we in 1981 weer terug kwamen in Nederland hadden we een aantal zaden van deze boom meegenomen en ze in de kamer in een bakje gezaaid. Een week later zagen we al beweging in de grond komen en nog een dikke week later stonden er 6 kleine plantjes in de bak. Nu was het zo, dat we toen een tijdelijk onderkomen hadden en wachtten op andere woonruimte. Dat vonden we sneller als we dachten en we moesten heel snel verhuizen. In deze hectische tijd besloot ik de pasgegroeide plantjes maar in de vuilnisbak te doen en op ons nieuwe adres ze nog eens te zaaien. Ik had tenslotte nog een heleboel zaden over.

Toen we gesettled waren in onze nieuwe woonplaats zaaide ik de zaden weer in een bakje en verwachtte dat ze weer gauw zouden opkomen. Maar er gebeurde niets. Op diverse reizen die wij later maakten zagen we ook af en toe rijpe zaden aan de bomen hangen en  namen er wat van mee naar huis en zaaiden ze, maar nooit kwam het zaad op. Fija en ik brachten twee keer zaden mee uit Israël, waar we twee keer waren als reisleider van Zoeklichtreizen. Nita en ik brachten ook zaden mee – verschillende keren-  uit Portugal. Maar niets kwam op.

Een zaadhuls staat al boven de grond
en bij goed kijken  kun je de grond op
verschillende plaatsen gebroken zien

Nu waren we dus in Brazilië en daar stond weer zo’n prachtige boom en aan de takken hingen mooie gedroogde zaden dus namen we die maar weer meer mee. Ik had intussen gelezen dat deze zaden maar een heel korte ‘geldigheidsduur’ hadden en dan ook nog eens heel vaak steriel blijken te zijn.

Ik zaaide ze en paar dagen geleden zag ik dat de grond op een paar plekken iets in beweging kwam . Acht zaden had ik gezaaid en ik zag op vier plaatsen een klein bultje ontstaan. En vanmorgen was er een doorgebroken en zag het daglicht!

Ben heel erg benieuwd hoe het verder zal gaan. Wat wordt het voor een plant, zal hij het volhouden en uitgroeien tot een boom. Zal hij straks als hij gegroeid is, in de toekomst  bloemen laten zien en vrucht dragen.

Ik kijk er naar met grote verwachting.

Flamboyant in volle kleuren ( geuren)

Ik zie ook een parallel met het evangelisatiewerk waar we ons nog steeds mee bezighouden. In de loop van dertig jaar dat we dit werk onder de chauffeurs doen hebben we ook heel wat ‘gezaaid. Soms viel het ‘zaad’ om zo te zeggen op rotsgrond en gebeurde er niets.

de ‘bonen’ van de
Flamboyant

En soms hoorden we later dat ergens ‘zaad’ in goede aarde was gevallen en mensen tot geloof in de Heer Jezus waren gekomen en vrucht droegen in hun leven. Mensen die de Heer Jezus in geloof hadden aangenomen als hun Verlosser. Zij hadden hun zonden eerlijk erkend en geloofd dat de Heer Jezus op het kruis het oordeel over hun zonden op zich had genomen zodat zij vrij uit konden gaan en Hem gingen dienen. Onlangs kreeg ik een telefoontje van iemand die mij vertelde dat hij door een evangelisatieboodschap, die was opgenomen op een cassettebandje overtuigd was en dat hij toen, dertig jaar geleden de Heer Jezus had leren kennen. Hij vertelde me dat hij door allerlei moeilijkheden was gegaan in zijn leven. Dingen de hij niet kon begrijpen: werkloosheid, vrouw overleden. Maar hij vertelde ook dat hij in al die moeiten altijd de kracht van de Heer Jezus in zijn leven had ervaren.

Meer informatie hebben? Kijk op http://www.tinus.org/eerstehulp.htm

Achter onze 'nieuwe' camper.
Even terugkijken
In maart waren we bij dochter Esther en haar gezin in Sumaré, Brazilië. We hadden er niet alleen een fantastische tijd met behalve Esther ook met Elías, Joana en Raoul; we gingen ook naar de chauffeurs en  we probeerden met de hen in contact te komen. Elías maakt heel makkelijk contact met de chauffeurs en hij vindt het zo fijn om te doen dat hij dit part-time ook wil blijven doen. We hebben op verzoek van een aantal chauffeurs die we hebben gesproken een aantal Nieuw Testamenten naar hen verstuurd. We hebben intussen ook traktaten voor Brazilië ontworpen. Dat was niet zo ingewikkeld; we hebben het Portugese traktaat een andere buitenkant gegeven en omdat de Portugese ook bijna op waren laten we daarvan ook een nieuwe oplage van drukken. Wanneer de Braziliaanse van de drukker komen dan sturen we die naar Elías zodat hij hiermee aan het werk kan gaan.
We hebben een flink aantal chauffeurs gesproken. Op voorstel van Elías begon ik steeds het gesprek met de chauffeurs en als ik dan vastliep in de taal dan nam hij het over. (En dat was meestal al heel gauw….)

We hebben nog een paar fotootjes gemaakt van typisch Braziliaanse voertuigen. Hier, in Nederland en Scandinavië, kennen we de ZLV met 22,5 meter lengte, maar in Brazilië zijn ze bijna onbelemmerd in lengte. We hebben er groot aantal gezien van dertig meter!Heel apart zijn de VW vrachtautos die in Brazilië worden gebouwd. Van buiten zijn  het forse en indrukwekkend uitziende stoere vrachtwagens met een mooi lopende achtcilinder, maar van binnen hebben ze een plastic dashboard zoals we hier hadden in de VW Passat in de jaren’70.

We zagen ook DAF en MAN en natuurlijk Mercedes, maar dat zijn heel andere dan hier in Europa rijden,De moderne Merceds torpedo wordt in Brazilië gebouwd. En verder rijden hier ook nog heel oude Duitse Mercedesen van zo’n 40 of 50 jaar oud.

behalve de exemplaren van 40 á 50 jaar geleden, die rijden er ook nog in grote aantallen rond en die komen allemaal uit Duitsland.

Even vooruit kijken.
We hopen woensdag 26 april te vertrekken voor een reis door Engeland en Schotland. We hopen ook een aantal broeders en zusters te bezoeken zoals we dat gewend zijn door de jaren heen. Zo willen we naar de broeders en zusters van ‘On Glory Road’ te ontmoeten, die ook onder de chauffeurs werken in het Verenigd Koninkrijk.
Nu hopen we daar dus een kleine vier weken te zijn. Onze reis hebben we als volgt gepland. We varen van Duinkerken naar Dover en rijden dan naar het westen tot aan Exeter in Devon en dan via Bristol in de richting van Carlisle. Daar bekijken we hoe het zit met de tijd die we nog hebben en afhankelijk daarvan gaan we nog naar Aberdeen en dan via Edinburgh en New Castle naar het zuiden tot aan Londen en dan terug naar Dover. 22 of 23 mei hopen we dan weer thuis te zijn. Hebben we wat tijdnood dan slaan we Schotland gedeeltelijk over.
Wij danken u alle hartelijk voor uw gebeden voor ons om een open deur voor de Blijde Boodschap.
U allen ook de Heere bevolen en ontvang onze hartelijke groeten in de Naam van de Heere Jezus.
MARANATHA,
Martien en Nita.
Op de foto’s: Even poseren bij chauffeurs, Braziliaanse ZLV, Elías in gesprek met een chauffeur