Beste collega ?.

‘k Zou graag Nicolaas Heemskerk bij jullie brengen, hij is christen chauffeur en zit tot maart in de lappenmand.
Gezondheid en alle dingen er om heen heeft hij hard nodig en hij bid er ook om, hij is gevallen op zijn werk en heeft lelijke plekken zijn schouder gebroken en met spoed al geopereerd, heeft heel veel pijn al achter de rug, is zaterdag 62 jaar geworden en nog nooit wat gehad en daar ging hij over een muurtje en breekt bijna alles af in zijn schouder.

Zou je hem een bemoedigingskaartje willen sturen?
Dit is z’n adres: Nicolaas Heemskerk Cleijn Duinplein 116 – 2224 AX Katwijk aan zee

Alvast hartelijk dank,
Klaas Akershoek

Vanmorgen ging ik op pad en welja, regen op het moment dat ik op pad ging. Ik was met de auto. Op de snelweg zag ik ” in de buurt’ van de parkeerplaats een regenboog. Ik mocht heel wat lectuur weggeven in allerlei talen. Op de terugweg zag ik op een tweede parkeerplaats weer de regenboog. Ik heb die snel gefotografeerd.

Nu schiet me weer een gesprek te binnen met een Nederlandse chauffeur. Hij had geen interesse voor het evangelie, maar toch kon ik tegen hem getuigen over wat God in mijn leven heeft gedaan. Hij meende God niet nodig te hebben. Zijn oma was wel gelovig geweest, maar voor hem hoefde het niet. Ik waarschuwde hem dat we allemaal toch een dag voor Gods troon komen te staan. Dat geloofde hij niet, maar hij vond het wel goed als ik voor hem zou bidden.

Verder heb ik dit jaar weinig Hongaarse chauffeurs ontmoet, terwijl ik zoveel Hongaarse evangelisatie kalendertjes had. De tijd begon dus echt te dringen om ze een goede bestemming te geven. Ik heb heel wat tochten ondernomen in de hoop een Hongaar te ontmoeten, maar tevergeefs. Ook de vraag aan iemand die ook evangeliseert, of hij ze kon gebruiken, leverde niets op. Vorige week bedacht ik opeens dat ik wel meerdere exemplaren kon geven aan de enkele Hongaren die ik wél tegenkom. Voor hun vrienden, zeg ik dan maar. En zo ben ik al mijn Hongaarse kalendertjes toch nog kwijtgeraakt.

Franse chauffeurs kom ik zelden tegen, en bovendien zijn ze meestal niet open om wat te krijgen op religieus gebied. Zo had ik ook nog een stapel Franse kalendertjes. Nou, telkens als ik hoopvol was over het zien van een mogelijke kandidaat voor zo’n kalendertje, werd mijn hoop onmiddellijk teniet gedaan. Vorige week bad ik voor een oplossing en kreeg het idee om naar de middelbare school bij ons in de buurt te fietsen. Bij het station zag ik wat vrolijk kletsende meisjes, waarvan ik het idee had dat ze wel Frans in hun pakket hadden. Ik sprak hun aan en zei: Ik heb een wonderlijke vraag, maar hebben jullie Frans in je pakket? Dat hadden ze inderdaad. Ik bood hun allemaal een kalendertje aan. Nu heb ik alleen nog één kalendertje van 2017 in het Frans.

De Engelse chauffeur die het reuze gezellig vindt om een praatje met mij te maken had nu een collega bij zich. Nu heeft die een Bijbel gekregen. De gesprekken met hem zijn niet zo heel diepgaand. Ik bid maar dat hij mag nadenken over de eeuwigheid. Ik vind het moeilijk om bij zo iemand, die dan zo oppervlakkig blijft, door te stoten naar diepere dingen. Ik heb hem wel op een gegeven moment verteld over het bezoek van die vriendin van mij en mijzelf aan dat stel waarvan de vrouw een abortus wilde hebben, maar hij zei snel dat hij wel begreep dat een abortus nu niet zo geweldig was, want ja, je kon er toch wel voor zorgen dat je niet zwanger raakte. Ik weet wel wat zijn lievelingswinkel in Nederland is en dat hij marsepein met chocolade eromheen bijzonder lekker vindt.

Chauffeurs ontmoetingsdag 30-9-2017

Vanaf 10.00 uur komen de mensen binnen, begroeten elkaar en er is koffie met cake.

We zijn met zo’n 30 – 40 personen. Fijn dat er ook meer jongere chauffeurs bij zijn!

Jacco heet iedereen welkom en vraagt een zegen aan de Heer.

Erik verzorgt in de morgen de muziek en er wordt gezongen uit de opwekkingsbundel.

Martien wijst nog even op de tafel met materialen zoals traktaten, bijbels en nieuw-testamenten in vele talen. Er is voldoende om mee te nemen en onderweg uit te delen.

Zieke broeders en zusters die er niet waren werden genoemd en later op de dag werd er voor hen gebeden.

Frans Bosje bracht het woord en had het over jou als BHV’er. (Bedrijfs Hulp Verlener) Onderweg kun je bij een ongeval misschien hulp verlenen, maar er zijn ook mensen met geestelijke nood. Zorg ook dan zelf voor een stevige ondergrond (ofwel je eigen veiligheid) Heb een luisterend oor en je kunt misschien doorverwijzen naar DE Deskundige.

In de middag zong Christiaan Verwoerd voor ons en zongen we enkele liederen met Christiaan mee. Tot slot las Martien nog uit Romeinen 15 en werd de dag afgesloten met een zegen voor elkaar. We kunnen terugkijken op een mooie dag!

Veel zegen gewenst voor iedereen en tot 2018.

Groet, Henk Hoogerwaard

In de tijd dat we op Aruba woonden hadden we bij ons huis een prachtige boom staan die vrijwel het hele jaar door prachtige bloemen had. De naam van de boom staat hier boven: FLAMBOYANT.

Toen we in 1981 weer terug kwamen in Nederland hadden we een aantal zaden van deze boom meegenomen en ze in de kamer in een bakje gezaaid. Een week later zagen we al beweging in de grond komen en nog een dikke week later stonden er 6 kleine plantjes in de bak. Nu was het zo, dat we toen een tijdelijk onderkomen hadden en wachtten op andere woonruimte. Dat vonden we sneller als we dachten en we moesten heel snel verhuizen. In deze hectische tijd besloot ik de pasgegroeide plantjes maar in de vuilnisbak te doen en op ons nieuwe adres ze nog eens te zaaien. Ik had tenslotte nog een heleboel zaden over.

Toen we gesettled waren in onze nieuwe woonplaats zaaide ik de zaden weer in een bakje en verwachtte dat ze weer gauw zouden opkomen. Maar er gebeurde niets. Op diverse reizen die wij later maakten zagen we ook af en toe rijpe zaden aan de bomen hangen en  namen er wat van mee naar huis en zaaiden ze, maar nooit kwam het zaad op. Fija en ik brachten twee keer zaden mee uit Israël, waar we twee keer waren als reisleider van Zoeklichtreizen. Nita en ik brachten ook zaden mee – verschillende keren-  uit Portugal. Maar niets kwam op.

Een zaadhuls staat al boven de grond
en bij goed kijken  kun je de grond op
verschillende plaatsen gebroken zien

Nu waren we dus in Brazilië en daar stond weer zo’n prachtige boom en aan de takken hingen mooie gedroogde zaden dus namen we die maar weer meer mee. Ik had intussen gelezen dat deze zaden maar een heel korte ‘geldigheidsduur’ hadden en dan ook nog eens heel vaak steriel blijken te zijn.

Ik zaaide ze en paar dagen geleden zag ik dat de grond op een paar plekken iets in beweging kwam . Acht zaden had ik gezaaid en ik zag op vier plaatsen een klein bultje ontstaan. En vanmorgen was er een doorgebroken en zag het daglicht!

Ben heel erg benieuwd hoe het verder zal gaan. Wat wordt het voor een plant, zal hij het volhouden en uitgroeien tot een boom. Zal hij straks als hij gegroeid is, in de toekomst  bloemen laten zien en vrucht dragen.

Ik kijk er naar met grote verwachting.

Flamboyant in volle kleuren ( geuren)

Ik zie ook een parallel met het evangelisatiewerk waar we ons nog steeds mee bezighouden. In de loop van dertig jaar dat we dit werk onder de chauffeurs doen hebben we ook heel wat ‘gezaaid. Soms viel het ‘zaad’ om zo te zeggen op rotsgrond en gebeurde er niets.

de ‘bonen’ van de
Flamboyant

En soms hoorden we later dat ergens ‘zaad’ in goede aarde was gevallen en mensen tot geloof in de Heer Jezus waren gekomen en vrucht droegen in hun leven. Mensen die de Heer Jezus in geloof hadden aangenomen als hun Verlosser. Zij hadden hun zonden eerlijk erkend en geloofd dat de Heer Jezus op het kruis het oordeel over hun zonden op zich had genomen zodat zij vrij uit konden gaan en Hem gingen dienen. Onlangs kreeg ik een telefoontje van iemand die mij vertelde dat hij door een evangelisatieboodschap, die was opgenomen op een cassettebandje overtuigd was en dat hij toen, dertig jaar geleden de Heer Jezus had leren kennen. Hij vertelde me dat hij door allerlei moeilijkheden was gegaan in zijn leven. Dingen de hij niet kon begrijpen: werkloosheid, vrouw overleden. Maar hij vertelde ook dat hij in al die moeiten altijd de kracht van de Heer Jezus in zijn leven had ervaren.

Meer informatie hebben? Kijk op http://www.tinus.org/eerstehulp.htm

Achter onze 'nieuwe' camper.
Even terugkijken
In maart waren we bij dochter Esther en haar gezin in Sumaré, Brazilië. We hadden er niet alleen een fantastische tijd met behalve Esther ook met Elías, Joana en Raoul; we gingen ook naar de chauffeurs en  we probeerden met de hen in contact te komen. Elías maakt heel makkelijk contact met de chauffeurs en hij vindt het zo fijn om te doen dat hij dit part-time ook wil blijven doen. We hebben op verzoek van een aantal chauffeurs die we hebben gesproken een aantal Nieuw Testamenten naar hen verstuurd. We hebben intussen ook traktaten voor Brazilië ontworpen. Dat was niet zo ingewikkeld; we hebben het Portugese traktaat een andere buitenkant gegeven en omdat de Portugese ook bijna op waren laten we daarvan ook een nieuwe oplage van drukken. Wanneer de Braziliaanse van de drukker komen dan sturen we die naar Elías zodat hij hiermee aan het werk kan gaan.
We hebben een flink aantal chauffeurs gesproken. Op voorstel van Elías begon ik steeds het gesprek met de chauffeurs en als ik dan vastliep in de taal dan nam hij het over. (En dat was meestal al heel gauw….)

We hebben nog een paar fotootjes gemaakt van typisch Braziliaanse voertuigen. Hier, in Nederland en Scandinavië, kennen we de ZLV met 22,5 meter lengte, maar in Brazilië zijn ze bijna onbelemmerd in lengte. We hebben er groot aantal gezien van dertig meter!Heel apart zijn de VW vrachtautos die in Brazilië worden gebouwd. Van buiten zijn  het forse en indrukwekkend uitziende stoere vrachtwagens met een mooi lopende achtcilinder, maar van binnen hebben ze een plastic dashboard zoals we hier hadden in de VW Passat in de jaren’70.

We zagen ook DAF en MAN en natuurlijk Mercedes, maar dat zijn heel andere dan hier in Europa rijden,De moderne Merceds torpedo wordt in Brazilië gebouwd. En verder rijden hier ook nog heel oude Duitse Mercedesen van zo’n 40 of 50 jaar oud.

behalve de exemplaren van 40 á 50 jaar geleden, die rijden er ook nog in grote aantallen rond en die komen allemaal uit Duitsland.

Even vooruit kijken.
We hopen woensdag 26 april te vertrekken voor een reis door Engeland en Schotland. We hopen ook een aantal broeders en zusters te bezoeken zoals we dat gewend zijn door de jaren heen. Zo willen we naar de broeders en zusters van ‘On Glory Road’ te ontmoeten, die ook onder de chauffeurs werken in het Verenigd Koninkrijk.
Nu hopen we daar dus een kleine vier weken te zijn. Onze reis hebben we als volgt gepland. We varen van Duinkerken naar Dover en rijden dan naar het westen tot aan Exeter in Devon en dan via Bristol in de richting van Carlisle. Daar bekijken we hoe het zit met de tijd die we nog hebben en afhankelijk daarvan gaan we nog naar Aberdeen en dan via Edinburgh en New Castle naar het zuiden tot aan Londen en dan terug naar Dover. 22 of 23 mei hopen we dan weer thuis te zijn. Hebben we wat tijdnood dan slaan we Schotland gedeeltelijk over.
Wij danken u alle hartelijk voor uw gebeden voor ons om een open deur voor de Blijde Boodschap.
U allen ook de Heere bevolen en ontvang onze hartelijke groeten in de Naam van de Heere Jezus.
MARANATHA,
Martien en Nita.
Op de foto’s: Even poseren bij chauffeurs, Braziliaanse ZLV, Elías in gesprek met een chauffeur