Gisteren was ik bij D. in de buurt. Daar stond een hele rij truckers te wachten tot ze aan de beurt waren. De meesten waren erg blij om iets te lezen te krijgen, terwijl ze aan het wachten waren. Één chauffeur wilde aanvankelijk niets hebben, maar wilde uiteindelijk toch het traktaat aannemen op voorwaarde dat ik iets zou beloven te doen. Ik zou nooit “Ja” daarop willen zeggen zonder te weten waarop, maar dat besefte hij ook wel. Hij wilde dat ik dan de film “Zeitgeist” zou gaan bekijken via YouTube. Nou, daar ben ik toen maar akkoord mee gegaan. Thuis ben ik er maar zo snel mogelijk aan begonnen, want belofte maakt schuld. Het was een nogal deprimerende film, moet ik zeggen.

Ik ben vandaag op de terugweg nog op een parkeerplaats geweest. De eerste die ik aansprak, was een Portugees op een Nederlandse truck. Hij dacht dat hij al eens lectuur van ons had gehad, maar toen ik doorvroeg, bleek dat lectuur van Jehova’s getuigen te zijn. Toen vertelde ik dat ik geen Jehova’s getuige ben, maar een christen. Toen pakte hij toch lectuur aan. Nu maar bidden dat hij het ook gaat lezen.

Gisteren heb ik een heel gesprek gehad met een Bulgaarse vrachtwagenchauffeur,die vrij goed Engels kon. Er stonden twee collega’s bij die geen Engels konden en af en toe vertaald werden. Degene met wie ik sprak wilde geen lectuur aannemen. Hij had zijn eigen geloof en wilde dat zo houden. De andere twee namen wél lectuur aan. De “woordvoerder” zei onder andere dat het geven van lectuur helemaal niets zou uithalen, want de meeste vrachtwagenchauffeurs zouden dit meer als een grap, wellicht een wrange dan, beschouwen. Verder vond hij dat het méér zou aanspreken als we hun taal spraken. Ik heb veel geluisterd en zo goed mogelijk geprobeerd om te antwoorden. Een andere chauffeur had alleen belangstelling voor een gemeente als we hem naar de verenigde staten van Amerika konden helpen. Ik zei dat we daar geen geld voor hebben. Nee, dat was het ook niet, alleen maar het er naartoe kunnen. Hij wilde zelf wel betalen. Nou, dat weet ik ook niet, hoe ik dat zou moeten doen. Ik kreeg op een gegeven moment een fanta en van een ander een kinder bueno. Ik was er erg dankbaar voor, want ik had al in geen uren eten of drinken gehad. Op het eind zei de woordvoerder dat ik toch wel een goed mens was en dat er daar wel meer van mochten zijn.

 

7 thoughts on “Belevenissen van een zaaier

  1. U bent een voorbeeld van vrijmoedigheid, fijn om te lezen dat het zo gewaardeerd wordt onder chauffeurs om een evangelie o.i.d te ontvangen.
    Vandaag stond ik ook op een parkeerplaats met vrachtwagenchauffeurs en bedacht hoe het zou zijn als ik iets aan hen kon geven.
    Ik zal eens in de webwinkel neuzen.
    Gods zegen toegewenst

  2. Mooi dat u zich zo inzet voor Zijn koninkrijk! Het trof mij zeer dat u vertelde dat het er niet om gaat of je jezelf geschikt vindt, maar of je beschikbaar bent voor de Heere. Bedankt voor de uitgebreide verslagen en ook ik wens u Gods zegen toe! Shalom.

  3. Wat een getuigenis om er gewoon op uit te gaan en in dankbare verwondering te genieten van hoe HIJ werkt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *