De wintermaanden zijn weer voorbij. En we hebben de eerste reis er weer opzitten. Dat was op zichzelf een bijzondere reis.

De wintermaanden gebruiken we onder andere om bejaarde en  / of alleenstaande broeders en zusters in de Vergadering te bezoeken. Maar omdat we natuurlijk ook nogal het een en ander te doen hebben voor het werk onder de chauffeurs, komen we toch elke winter weer tijd te kort.

WEB site

Een van de dingen die op het winterlijstje stonden was de vernieuwing van de WEB site. Daar ben ik ruim anderhalve maand mee bezig geweest. Het was een monnikenwerk om de Cyrillische en de Griekse teksten letter voor letter opzijn plaats te zetten. Dat alleen al was dagen werk per taal. We hadden de vertaalde tekst alleen op papier. We hebben die documenten OCR gescand, zodat er een met de computer bewerkbare tekst ontstond, maar daar zaten zoveel inleesfouten in dat alles letter voor letter moest worden gecontroleerd en hersteld

Traktaten

Verder heb ik veel gewerkt aan de bewerking en het drukklaar maken van het Bijbelstudieboekje over de Namen van God. Omdat al die Namen met elkaar ons één prachtig beeld geven van de Ene Persoon die God is heb ik het ook zo genoemd: ‘Zijn Naam’. Het wordt een brochure van rond de 160 bladzijden en ligt - als alles meezit - als u dit leest bij de drukker.

De 1^e Reis

Op 6 maart vertrokken we richting het zuiden. We hadden gepland dat we een rondje Italië zouden maken. De eerste dagen reden we door het natte en koude weer naar zuidelijker streken en onder Lyon begonnen we naar de parkeerplaatsen te gaan. We ontmoetten heel wat chauffeurs en zoals gewoonlijk hadden we van tijd tot tijd een gesprek met enkele van hen. In de loop van de tijd begon ik pijn aan mijn rechtervoet te krijgen. Hij werd dik en rood en we besloten om maar eens een dokter op te zoeken. Nou, die gaf me antibiotica, ontstekingremmers en…. Ik mocht een week niet lopen. Vandaar dat we een weekje in de zon hebben gezeten. Gelukkig konden we - ondanks dat het vervelend is dat we een weekje zijn stilgezet - er toch van genieten.

Op het moment dat we naar de dokter gingen waren we nog in zuid Frankrijk. Omdat het weer in Italië niet zo gunstig was hebben we de koers een beetj verlegd en zijn we Spanje binnengereden.

Santu semana

In de Spaanse provincies Valenciana, Murcia en Catalunya hebben de mensen veel vrij. De ‘heilige week’ duurt daar van de dinsdag voor Pasen tot de dinsdag na Pasen. Op de parkeerplaatsen stonden dan ook voornamelijk vrachtwagens van buiten Spanje. Daardoor had ik een aantal goede gesprekken met een Duitse chauffeuse in een Engelse truck en een Engelse chauffeur die voor een Duitse firma reed. Litouwers en Polen waren de hoofdmoot. Verder zagen we nogal wat Duitsers, Oekraïners, Portugezen en Fransen en een heleboel anderen uit heel Europa.

Gedurende deze feestweek werd er veel vuurwerk afgestoken en we zagen een optocht met prachtig uitgedoste mensen. Met jurken en kostuums uit vergane tijden….

Wandeling naar kasteel

Het weekend van Pasen stonden we aan de zee bij Cullera, een eindje onder Valencia. We maakten een wandeling naar een kasteel dat daar in de bergen staat. Op de weg erheen waren naar RK gewoonte twaalf staties geplaatst met de via dolorosa, oftewel de lijdensweg van Christus. Jammer dat er zoveel bij is wat we in de Bijbel niet terug kunnen vinden. De weg langs deze staties heette heel toepasselijk: Carrer del Calvari. ( De weg van Golgotha) Bij de statie over het sterven van de Heere Jezus stond er iets heel moois: Het was in Catalaans dialect, maar we konden het ontcijferen. O alma mia concidere el Santu Senor Christo qui murtea ya cruja di Calvari por tur e pecador. O alma mia concidere e salbacion grandi. (O mijn ziel, zie de Heilige Heer Christus. die stierf op het kruis van Golgotha voor al uw zonden. O ziel zie de grote verlossing.) Wat een mooie boodschap! We hebben Veronica die we een paar staties verder zagen maar even overgeslagen…

De prachtige straatnaambordjes zijn samengesteld van keramiek tegels die tegen de muren zijn gemetseld. Heel erg mooi!

Zomaar een gedachte

Toen ik de ontsteking in mijn voet kreeg en we ons reisplan wijzigden vroegen we ons onwillekeurig af wat de bedoeling hiervan kon zijn. Je kunt het ook negatiever bekijken en je afvragen of dit een aanval van de satan zou kunnen zijn. Ik zit niet zo in elkaar omdat ik geloof dat er in het leven van elke gelovige nooit iets kan gebeuren zonder de goedkeuring van de Heere.

Maar toch gedurende al die weken dat we in Spanje zaten kwam die gedachte regelmatig terug. Natuurlijk kun je er wel iets bij bedenken en het voor je zelf een beetje invullen. Dat risico is altijd aanwezig want we zijn tenslotte ook maar mensen…

Ik vond het wel bijzonder dat er op de laatste dag dat we op Spaans grondgebied waren, ik naar een Volvo liep met een Nederlandse nummerplaat. De chauffeur stond op het punt om weg te rijden en had de gordel al om. Normaal ga ik dan nooit naar een chauffeur toe de van plan is weg te rijden. Een chauffeur heeft al zijn verstand en aandacht nodig om, vooral op een druk en vol terrein, goed weg te komen. Daar wil ik hen niet in storen. Nu deed ik het wel, misschien met een beetje in mijn achterhoofd de geschiedenis van Filippus en de kamerling. Het was maar een kort gesprek, maar hij wilde graag mijn boek hebben dat ik hem aanbood en dat laatste is trouwens iets wat ik ook zeker niet altijd zomaar doe. Misschien was dat ongemak met mijn voet voor hem…

Volgende reis

Na de Chauffeursdag willen we nog ruim een week thuisblijven om allerlei dingen te doen en daarna gaan we dan zo de Heere wil en wij leven de 22^e weer op weg. We gaan dan west Frankrijk (on)veilig maken. We willen via Parijs in de richting Bordeaux reizen en dan weer terug langs dezelfde weg. Dan hopen we op 8 mei weer thuis te zijn. Daarna hopen we in de maand juni in Duitsland, Polen, Slowakije en Tsjechië te zijn. En daarna in de maand juli verwachten we weer in Scandinavië rond te kachelen.

Ontvangt u alleen onze hartelijke groeten,